Blog

Het coronavirus and beyond | Florijn Incasso

Ruim één jaar geleden kregen we te horen dat het coronavirus ook Nederland had bereikt. Noord-Brabant had de primeur maar werd tegelijkertijd de te vermijden provincie. Het coronavirus verspreidde zich als een veenbrand door het land en angst en onzekerheid kregen bij velen de overhand. Supermarkten werden leeg gehamsterd en het was ieder voor zich. Al snel gaf Rutte aan dat handen schudden verleden tijd was en deden voetje zoenen en elleboogje stoten hun intrede. Maar daar bleef het niet bij. 12 maart 2020, die dag vergeet ik nooit meer. Samen met mijn collega’s bekeken we een livestream van de NOS waarin het kabinet onder meer aankondigde dat iedereen die thuis kon werken thuis moest gaan werken. Ik keek mijn collega’s vertwijfeld aan. Thuiswerken? Hoelang dan? Geen gezellige koffiemomenten meer? Met tegenzin hebben we onze spullen gepakt en onze werkinstallatie naar huis verplaatst. Thuiswerken was een gedwongen feit geworden. Straten liepen leeg en de steden veranderden in spooksteden. Hoe anders is dat nu. Het contrast met vorig jaar is groot. De files zijn langer dan ooit, parken zijn bij even mooi weer overvol, wandelen in grote groepen is een hype geworden en een avondje uit wordt nu met veel thuisbezoek ingevuld. Op veel vlakken hebben we ons neergelegd bij de situatie. We lijken gewend te zijn geraakt aan deze toch wel nieuwe manier van leven. En door de snelheid van het vaccineren lijkt het einde op korte termijn in zicht. Zo snel mogelijk weer back to normal dus. Of toch niet?

Het goede nieuws is dat we de gezondheidscrisis inderdaad snel achter ons lijken te kunnen laten. De impact van het coronavirus op de volksgezondheid is immers aan het afnemen. Maar elke medaille heeft zijn keerzijde. De effecten van het coronavirus op de economische groei zijn nog onvoorspelbaar. Het aantal faillissementen is momenteel historisch laag maar juist die lage faillissement cijfers baren mij zorgen en doen vermoeden dat de hardste klap nog moet komen. Buiten kijf staat dat de coronacrisis de economie tot op heden veel schade heeft toegebracht. Door de coronacrisis is de financiële situatie van iedereen, van bedrijven en van consumenten, op losse schroeven komen te staan. Veel bedrijven worden tijdens de gedwongen sluiting overeind gehouden door de enorme steunpakketten van de overheid, krijgen uitstel van betaling en zien de betaling van de belasting nog opgeschort. Maar wat als deze steun, deze coulance, straks volledig wegvalt. Bedrijven raken nu al door hun reserves heen en de schulden lopen alleen maar op. Bovendien houdt de overheid door de grote steun ook bedrijven overeind die al vóór de coronacrisis niet meer levensvatbaar waren. Die bedrijven zijn straks als eerste aan de beurt. Maar ook voor de consumenten zullen de problemen alleen maar toenemen. Want waar je gedurende een crisis toch zou verwachten dat men zuiniger met het geld omgaat, zeker door de onzekerheid over de toekomst, blijkt de gemiddelde Nederlander juist meer en hogere leningen te hebben aangevraagd. Even een nieuwe auto kopen of een woning verbouwen. Maar hoe gaan zij die leningen terugbetalen? Kunnen zij dit wel? Ik ben bang van niet. Veel bedrijven zullen zichzelf geconfronteerd zien met betalingsachterstanden en –problemen bij de consumenten. Ik kan de toekomst natuurlijk niet voorspellen maar ik durf toch met redelijk veel zekerheid te zeggen dat zodra de coronawolk is weggetrokken het aantal faillissementen straks binnen no time door het dak zullen gaan en de schulden bij veel consumenten alleen maar oplopen.

En dan kom ik weer terug bij de keerzijde van de medaille. We zijn blij dat de gezondheidscrisis op zijn einde lijkt te lopen maar zien op tegen dat wat komen gaat. Veel ondernemers zitten met de handen in het haar en weten niet hoe ze zich kunnen voorbereiden op de klap die nog gaat komen. Ik trap denk ik een open deur in als ik zeg dat ondernemers niet mogen verslappen en juist nu moeten streven naar stabiliteit, zekerheid en veiligheid. Maar hoe bereik je dit? De eerste stap is het op orde hebben van je debiteurenbeheer. En een succesvol debiteurenbeheer vraagt om een draadkrachtige aanpak met heldere afspraken en duidelijke communicatie bij non-betaling. Heb je dit op orde, dan blijven de kredietwaardigheid en de cashflow van een bedrijf op peil en wordt de DSO-ratio verlaagd. Toch zie ik nog vaak genoeg dat ondernemers terugdeinzen voor een daadkrachtige aanpak met heldere afspraken en duidelijke communicatie met als gevolg dat de klanten een loopje nemen met de gemaakte betalingsafspraken. Als de inkomstenstroom dan stokt dan komt de liquiditeit van een bedrijf onder druk te staan en kan een bedrijf zijn eigen schulden ook niet meer betalen. En zeker met het oog op de economische coronacrisis is dat niet wenselijk. Nee, de financiële positie van een bedrijf moet juist nu, juist in deze tijd zo gezond mogelijk blijven. En daarmee is de tijd van het volledig kwijtschelden van schulden én het verlenen van lang uitstel voorbij. De betalingen moeten weer volledig en tijdig worden voldaan. Bovendien dient het betalingsgedrag van een debiteur nauwlettend in de gaten te worden gehouden. Elke bijzonderheid in het betalingsgedrag van een klant kan immers al een teken zijn van betalingsproblemen. Veranderingen moeten direct worden opgemerkt. Je moet sneller handelen dat dat debiteuren kunnen denken. En dat is waar wij bij Florijn Incasso goed in zijn!

Heb je hulp nodig bij het oplossen van openstaande facturen, wil je meer inzicht in je debiteurenbeheer of heb je een andere vraag? Vraag een digitaal adviesgesprek aan of bel ons op 0592-820 220. We helpen je graag verder!

Deze blog is geschreven door Hans Meijer, Bedrijfsjurist bij Florijn Incasso.